İşlenmemiş Günah

Sen geçerken nefes bile almazdık

Aval, aval dalgın dalgın bakardık

Zalim baban bizi her gördüğünde

Düşe, kalka dört bir yana kaçardık.

Ne kadar farklı, ne kadar alımlıydın

Hiç pas vermez üstelik çalımlıydın

Tutkun olmayan mı vardı ki sana

Gündüz düşte, gece rüyamızdaydın.

Bir tarihin sona erdiği yerde

Sözlerin anlamsız kaldığı günde

Birden, bire kurudu tüm bahçeler

Ağaçlar yaprak döktü gittiğinde.

Öyle ki aşkın en muhteşemiydin

Sen ki bizim yaşam sevincimizdin

Belkide yedi renkli gökkuşağı

Sen ki yangınlara, yağmur gibiydin.

Bilinmez sözlerden şiirler yazıp

Kaybolup gittiler göklere asıp

Hiç işlenmemiş bir gùnahtı o

Belki bir Melekti siluet kayıp...