Issızlığım

Bulutlar, nasıl örtüyorsa parlayan bir yıldızı,

Öyle örtüyorum sızılarımı,

Örtüyorum üzerini biraz daha sabır isteyen umutlarımın...

Üşümesinler istiyorum çünkü soğuğu keskin,

Soğuğu sensizlik bu yalnızlığın,

Buz gibi beton gibi

Yaslanamadığım bir şey gibi...

Tutunursam düşecekmişim gibi çekiniyor çocukluğum,

Çocukluğum,

Soldum solası içine kapanık...

Her gece ağıt benzeri seslerle fırlıyorum uykularımdan,

Uyuyamıyorum bir daha aynı yerimde,

Kaçışıyorum korkularımdan...

Ayrı bir yastık, ayrı bir yorgan içine saklıyorum güçsüzlüğümü,

Güçsüzlüğümün üzerine taşlar koysam da,

Taş üstünde taş kalmayıncaya bozgunlar yiyorum...

Yırtıp atıyorum tüm yazdıklarımı,

Yakıp ısıtıyorum ıssızlığımı...

Sonra bir sayfamı dikey, diğer sayfamı yatay çizgilerle dolduruyorum,

En başından öğreniyorum yazmayı,

Olur ya,

Belki bu sefer yazarım seni geri getirecek satırları...

Satır araları,

Kulağına işlesin diline dolansın diye

Bir güzel söz, bir ahenk gibi gözyaşı nakaratlıdır şiirlerimin...

Satır araları,

İkimize bıraktığım tenha bir buluşma yeridir aslında,

Elbet gelirsin diye beklediğim...

Susuyorum,

Kapılarımı kilitliyorum evime her girip çıktığımda,

Başka sensizlik girmesin istiyorum odalarıma,

Ama dışarısı da içerisi de kaçtığım kadar taşıyormuş gibi sana...

Hiçbir önlem fayda etmiyor bu hastalığa,

Radyolar bu günlerde 'savaş!' diyor,

Savaşıyorum...

Dışarısı hep aynı,

'Her derde deva!' diye bas bas bağırıyor pazar yeri esnafları,

Gidip alıyorum kaç kilo varsa tezgahta...

Geçer belki diyorum psikolojik sonuçta,

Ama sonuçta, başlangıçta sen olunca kulaktan dolma geliyor ne söyleniyorsa...

Seni sevmek kadar,

Unutmanın da yükü ağırmış omuzlarımda,

Sanki yüreğime ne kadar sen yüklediysem,

Aklıma da o kadar kördüğüm atıp sımsıkı sağlamlaştırmışım,

İşte ben her gün öyle bir yükle yaşamışım,

Atsan atılmıyor, yaksan ısıtmıyor ıssızlığım...

İliklerime kadar soğukluğundayım,

Sonbaharı geçsem, kışım bitmiyor,

Baharımı da yazımı da gözlerinin yağmur sonrası yeşilinde bırakmışım...

Ve ben bütün ıssızlığıma rağmen,

Çatlamış, kurak toprağı alacası,

Kış ortası, sen bekler bakışlarımda,

Bir gün gözlerinin, bin mevsim yeşereceği umudundayım...