İstanbul

İstanbul ağlar, her sokakta bıraktığın kokunu içine çeke çeke
hüznünü akıtır yüreğine, kaldırım kenarındaki mazgallardan
Yakasını ilikler, boğazı düğümlenir bir anda
Hüznü deniz olur, taşar dalga dalga.

Ve İstanbul ağladığında durmam bir dakika
Beyoğlu'na bir veda sonrası
bulutların kasveti sarar
ruhumun en ücra kenarıını

Özletir kendini bu şehir
tıpkı senin gibi
yapayalnız bir kalabalık bırakır
sen gittikten sonra.