Istanbul Aşkıma Sürgün Diyarı

bakışıydı hicranıma bir sebep

dudaklarıydı lisanımın telaşı

hazanı yeniydi dökülürken saçlarıma

yeniydi gözlerimdeki bu mana

bilseydimki dönmeyecek bir daha

elveda çekermiydim ardından

umut bırakırmıydım hatıralara

dermiydimki o gün gibi bekliyorum bahara

kalem kalem satır döküyorum ardından

dizelerim kavuşmuyor noktaya

seher çöküyor yüreğime her gece

dakikalar sayıyor onu günlerim sayıyor

okuyorsa bunları o da beni anlıyor

bugün cumartesi bir yıldız baharı üstümde

bugün son baharıma bir gün daha saydım

ardından döktüğüm yaşlar ona deyil o son hatırama

bilirimki vefasız bilirimki zalim

umursamazki yorgan döşek son nefeste olsamda

halden bilmez istanbuldaki o izmirin güzeli

ne yazar iki kelam

ne gönderir bir selam

istanbul aşkıma sürgün diyarı