İstanbul Güzelliğinle Seni Öldürmüş

Gitme dedim

İstanbul büyük şehir

Başka şehirlere benzemez

Her sokağı gizemli

Her semti bir şiir

İstanbul güzellikleriyle seni boğar dedim.

Issız bir sokakta kim vurduya gidersin

Yüzüne bakan olmaz

İstanbul seni öldürür dedim.

Hiç anlamazsın denizinden nasıl vurgun yediğini...

Gece olunca,

Bir tokat gibi yüzüne vurur rüzgarları...

Tir tir titrer her yanın

Üşürsün

Geceleri yalnızsan

Hele, bir de sevdiklerini düşünüyorsan.

Bilemezsin

Yüreğine saplanan,

Yalnızlık bıçaklarının nerden geldiğini...

Bir başına kalırsın..

Üzülür, şap gibi ağlarsın..

Yavaş yavaş tükendiğini anlarsın.

Gitme dedim

İstanbul büyük şehir.

Yapamazsın, yaşayamazsın İstanbul'da

Yabancısın, barınamazsın dedim.

Zamanla alışırım.

Seni daha kolay unuturum,

Kalabalık caddelerinde gezer

Kendimi avuturum dedin.

Gidişini görmemek için

Arkandan bakamadım

Sana kaç kere söyledim

Yapma dedim

Gitme dedim

İstanbul büyük şehir

İstanbul başka şehirlere benzemez

İstanbul'da bir başına yaşamak zordur.

Dünyanı başına yıkar

Altında kalır, ezilirsin.

Sen yanmışsın, yakılmışsın

Sen tükenmişsin, sen bitmişsin

İstanbul' un umurunda olur mu sandın?

O sana yine gülerek bakar..

Kollarını sana açar..

Yapma dedim

Etme-eyleme

Gitme dedim

Dinlemedin

Hiç vazgeçmedin

İnat edip gittin

Aynayı eline al da yüzüne bir bak

Nasıl kendini bu dayanılmaz acıların içine ittin.

Nasıl bu kadar değiştin?

Bak İstanbul yine aynı

Yine güzel...

İstanbul'da sen kaybettin.

Şimdi İstanbul başka yalnızları beklemekte...