İstanbul Misali

Denize benziyorum

Durgun sular gibi

Bazen sakin

Fırtınalı dalgalar gibi

Bazen hırçın

Kalbim dolu dizgin

Seninle

Gözyaşlarımı

Kendi içimdeki sen alevlerine

Akıtırım

Hiç durmaksızın

Deşilince yaralarım

Düşünmeksizin

Okyanusları taşırır

Yağmurla dökülen dertlerim

Dokunduğu zaman kanıma

Hoyrat rüzgarlarla eserim

Bir bardak suda

Fırtınalar koparırım

İnsanlar yabancılaşırken bana

Bir kaşık suda

Boğarım

Tarifsiz depremlerin ardında

Bir tsunami misali

Şehirleri tahrip eder

Binaları yıkar, yutarım

Gönüllere köprü kuran

Bir deniz gibiyim bazen

Ana karaları birbirinden ayıran

Boğazlarla birbirine bağlayan

İçimde binlerce can taşırım

Nefesi olmayan hayallerde

Umutların peşinde

Yaşayan

Koşan

İstanbul misali

Martıların kanatlarının alkış tutması

Aşkın hali, yansımaları

Sen diye

Ben diye

Biz olması

Umut Koçak