İstanbul Otelleri

Bir ney sesiyle avuçlarımda erir zaman

İçimde şimşekler çakar

Bitimsiz fırtınalar kopar

Sarhoş gölgemle birlikte

Ilık ruzigara bile

İstanbul otelleri kapılarını kapar

Bir ney sesiyle avuçlarımda erir zaman

Fikrimin kazan kaldırdığı dar vakitlerde

Ruhumun tek sığınağı

Kuytularda İstanbul otelleri

Geceler üst üste kapanır üstüme

Renkahenk şarkılar susar

Kopar şiirlerimdeki telgrafın telleri

Fikrimin kazan kaldırdığı dar vakitlerde

Aklımın firar ettiği ışıksız yollardan

Yürüdükçe otele doğru

Uzadıkça uzar yokuşlar

Yenilip de ben gibi

Ruhundan vurulup gün aşırı

İstanbul otellerine döner garip kuşlar

Aklımın firar ettiği ışıksız yollardan

Çıplak ayaklı bir çocuk olup gözlerimde

Her mevsim gibi gelip geçer

Apansız nevbahar ve kar

Bir yangın gibi bir şarkı gibi ağıt gibi

İstanbul otellerinde son bulur

Hazan ile sonbahar

Çıplak ayaklı bir çocuk olup gözlerimde

Düşe kalka yorgun argın kaçıp saklandığım

Bu şehrin dar sokaklarında

Bilirim hep aç köpekler ulur

Hüzünlere, sürgünlere yorulan

Bütün sevdalı rüyaların

Herbiri İstanbul otellerinde son bulur

Düşe kalka yorgun argın kaçıp saklandığım