İstanbul Telaşı

Mahzenleri sebebsizlikleri ile dolu gecenin

Bu kıştan kalma ömrün

Bir geceden diğerine kaç gün doğumu var ki

Gündüzü saymazsan

Yüzsüzlüğünü biriktirir göz pınarları

Adınla başlayan masalların

Dilsiz yağmurlar sonrası kaç gökkuşağı siner gönlüne

Uzaklarda anlatılan o masalı saymazsan

Büyür yokluk sürüklerken ıssızlığını

O malum yol ayrımına

Ömrün kaç kez duraksamış

Bu hazan hüzünleri durağını saymazsan

Bir İstanbul telaşı gönlün

Kalabalıklara yabancı gözleri arar sanki

Ne acı güzleri yaşar gibi yalnızca

Bu kıştan kalma ömrü saymazsan...