İstanbullum

Ah istanbullum ah. Açmayan kardelenim.

Ufak sevgi topağıydın, kalbime ilk gelişin.

Şimdi yumak gibi sarmışsın her yerimi,

Çıkmak bilmedin, gizlendiğin yerden.

Yokluğunu yükledin her zerreme.

Aşk tümörüne bulaştırdın kalbimi.

Hangi tabib bakacak şimdi çaresine.

Zamanın kollarındamıyız artık.

Sayılı günlermi bekliyor bizi.

Solmuş baharlardan mı? düşecek yolun bana.

Yalan dünyada, irem bahçemmi olacaksın yoksa.

Bilinmezlerle dolu, keşkelerde bıraktın beni.

Ne gel diyebiliyorum sana, nede git.

Sana bağlanmış tüm hayallerim.

Seni taşıyan yaralarım var, bu günlerde.

Eksikliğinin mührünü taşıyor kalbim.

Sözlerinde bulmak istemiyorum seni.

Bulamayabilirim, kayıp bir ben olabilirim.

Sismi var yolarımda, yoksa kar mı kaplanmış.

Görünmeyen senmisin, göremediğin benmiyim.

Hangi duygularla beklemeliyim seni.

Gerçeklerden kaçmak mı beni yıkan,

Gerçekleri bilmek mi beni yıkacak olan.

Hangi korkumda yüklüsün, azap meleğim.