İstanbulu Zencefile Boyuyorum

istanbul bana bakıyor arsızca

ben istanbula

yanıbaşımda kızkulesi

dalıp dalıp yıkanıyor cilveli suda

yunuslarla oynaşıyor

fütursuz ve çırılçıplak

ortaköye bakamıyorum

derdim tasam ya dolarsa gözlerim

sırılsıklam aşık olmak üzereyim

belli belirsiz göz kırpan esmer dilbere

karşı banktaki

hani dolgun dudaklı

saçları dalga dalga

hafif bir meltem yalıyor bedenimi

ürperiyorum

dali yeşil kırmızıya boyamış hayatı

galayla akşam yemeklerinde

deyrulzafaran zencefile mardin ovasını

bereketli ve mahzun

seyretmelere doyamadığım

bense

pespembe masmaviye anasını satayım

umut bir adım ötemde

umut

boğazda bir yakamoz ışıl ışıl