İstanbulun Yalnız Veliahtı

Üsküdar vapuruna bindiğimde

Motorun çalışmasıyla

Denizin köpüklendiğini gördüm

Sanki yüreğim köpürmüştü

Ben ise onu gözlerimle görüyordum!

Vapur ilerlerken martılara simit attım,

Seninle yapamadığımı

Bak yine tek başıma yaptım!

Yalnızlığa alıştım!

Kalabalıktan uzak

Sessiz, sakince

Kız kulesini gören

Bir banka kendimi attım!

Seninle yapamadığımızı

Bak yine tek başıma yaptım!

Güneş cayır cayır yaksa da

İlkbaharın gelişiyle bedenimi

Hiç bilemeyeceksin sen

Nasıl yaktığını sevdamın yüreğimi!

Gözüm dalsa da uzaklara

Başka bir şey değil

Tek düşündüğüm sensin

Bilme ama!

Böylesi daha hayırlı

Bahanesi hazır ya

Neden sevemeyeceğinin

İşte o da

Uzak oluşumuz sana göre!

Ama başarmak için

Çaba göstermek,

Emek vermek,

Beslemek gerek!

Yoksa yanı başında da olsa sevdiğin

Ne anlamı var uzak durduktan sonra!

Gönül düşe kalka bugüne geldi,

Ağır yaralıyken seni buldu.

Bir el uzatsan,

Yüreğini açıp da ısıtsan

Ne olurdu!

Boş ver sen

Bilme ama!

Uzaktasın ya

Sevmek zor gelir sana!

Güneş batıyorken

Sultanahmet cami ardından,

Bende kalkıyorum

Yalnızlığıma eşlik edip

Tutuyorum evin yolunu takatsizce!

Bilme sen ne kadar sevildiğini

Nasip değil demek ki

Benim duyduğum sevgi sana..