İstanbul/yanlış Sevdalar Durağı

İstanbul

İstanbul; yanlış sevdalar durağı,

İçime çöken sis

Ayrılığın hırçın dalgası.

Lacivert'e kucak açan vapurun dumanı

Boyası bitmiş sandık

İçimdeki ihtiyarın yorgun gözleri

Bölüşmeye hazır bir lokma ekmeğim.

Sevdam, kavgam

Hasretin sert toprağı

Avazımın teri,

Alnımın çilesi,

Özlemim,

Nefesimin ıslığı.

Ayrı düştüğüm gurbet ellerde,

Gördüğüm gündüz rüyası.

Bir avucumda resmin,

Diğerinde hasretin yıkıntısı.

Hisar kalesinden bakınca,

O fatih gözlerle

Gururumun ortağı

Aydınlık olsa da koca şehir,

Karanlıklarda kalan

Kalabalıkta hüzün,

Hayalim,

Fikrim de sen

Sisli buhran geceler

Umutsuz yarınlarda saklı kalan

Ümit ışığı, dert ortağı

Yalnız ve sahipsiz mi kaldın?

Sende benim gibi.

Sen İstanbul'sun dünya şehri

Eğilme namerde,

Eğilmek bizlere göre değil,

Unutma sen fakirin umudu

Taşı toprağı altın,

Her karış toprağında benim kanım

Mukaddes diyar

Şarkılarda ki,sevda

İstanbul;

İstanbul yalnızların rıhtımı....

Vefasız gençliğim,

Geçip giden derdim,

İçime düşen kor,

Sevdamın son durağı

Mahmut Tuğrul AĞSU