Işte

Kara gecelere vermedim ben seni

Bir sonbahar meltemine emanet ettim

Belki birgün tekrar bana getirir diye bekledim...

Hiçbir zaman hüzünle hatırlamadım ben seni

Ne zaman gelsen aklıma hep tebessüm oluşturdun yüzümde

Gülümsemeni aldığım nefes diye belledim...

Hüzünlü türkülerde yaşamadım ben seni

Kuş cıvıltısında bebek kahkahasında buldum

Seni içimde yaşatmaktı tek umudum...

Bu şehre hapsetmedim ben seni

İçimdeki zindanların duvarlarını bile yıktım

Mutluluğunu yaşama sebebim saydım...

Issız çöllerde bırakmadım ben seni

Başka bir yürek için de olsa atmalıydı kalbin

Ben seni benim olmasan bile sevdim...

Dua eder gibi sevdim ben seni

Dilimden hiç düşürmedim ismini

İmkansızlığına boyun eğsem bile

Seni herşeyden çok sevdim işte...