İşte O Gün

Gerçekliğin son bulduğu yerde başlar aşk;

Zamanın tükendiği,

Çiçeklerin solduğu,

Sonsuzluğun son bulduğu,

Keşkelerin hiç yaşanmadığı yerde biter...

Derin dalgaların kıyıya yetişmediği,

Karanlığın aydınlığa kavuşmadığı,

Sevginin sonbaharda kuruyan yaprak gibi solduğu,

Mevsimlerin hiç yaşanmadığı,

ve ve karamsarlığın gölgesine sığınmış bir melek gibi üşüyen ellerin ısınmadığı,

Kifayetsiz yaşayamadığım yerde son buldun...

Sözlerin bir melodi haline geldiği,

Kuşların hep adını fısıldadığı,

Çiçeklerin hep seni açtığı,

Gölgenin hep senin kanatlarının altında aydınlığa kavuştuğu gün.....

İşte o gün ben ÖLDÜM...

Son buldum karın avuçlarında eridiği gibi.....