İşte Öyle Mutsuzum

kırık bir yüreğe mahkum

muammalara süzülürken,

aralık kalmıstı kapı

ve sırrın adıydı ölüm

yüzünü sayıklıyordu düşler

ayazında güvercinin,

karia da seslendiğim harf

bir bedene mecbur,

Suskunluğum

bır yuzum gokyuzunde ağulanmış

bir yuzum topraga bulanmış

kolundan tutulup atılan

hüzünlere bezenmişim

ellerim paramparca

tutunmuyorum da hani

işte öyle mutsuzum