İşte Öyleyim Hâlâ...

- Ne sen biliyorsun yâr, ne de bilir başkası...-

Gidişimi gönlüne kanlı bir mızrak gibi

Vur demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

Gözlerinden akarken deli bir kısrak gibi

Dur demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

İçmeden meylederken aşk denen sarhoşluğa

Resmini seyrederek vuruldum bir boşluğa.

Çünkü mevsimi güze, gözlerini kuşluğa

Kur demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

Belki gelirim diye, özleyip bile bile

Sûkut edersen eğer aşkı söyleyen dile

Gördüğün hayalleri öfkenin hayrı ile

Yor demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

Sabahın özlemini gecenin korkusuna

Güllerin hasretini, dikenin kokusuna

Döneceğim saati gölgenin uykusuna

Sor demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

Ben olmasam da elbet akıp geçecek zaman

Dolup taşacak elbet sevda dediğin liman

Ama değil unutman, benden sonra yaşaman

Zor demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

Oysa senden sonra da görüyorken gözlerim

Senden sonra da aşkla sürüyorken sözlerim

Artık başka bir düşe yürüyorken dizlerim

Kır demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ.

Kardelenler boy verdi, mevsimler düzeldi de

Ferhat, bir dağı daha usul usul deldi de

Söyleyecek sözüm var, tam zamanı geldi de

Sır demiştin ya hani, işte öyleyim hâlâ...

20.11.2008

Beylikdüzü