İşte Yine Yaşamak

gün doğumu uzak

gece ahmak

dudaklarıma bir sus çek

ay çıkarken kıvılcımlanıyor sesim

seni, öpmeliyim

seni son kerelik

seni, şöyle allayıp pullayıp

seni kokluyorum

hadi kalbim

bekledikçe uğruna ağlanılmış kuğular kalmayacak

tekerlekli sandalyeden kalkamayacak vivaldi

temmuz birazdan çölü sulayacak

yağmurlu morları çıkar sırtından

menekşeler ıslık çalsın arkandan

seni, ey içimdeki gemileri şenlendiren

seni ey sırrım, her hüznümle karşıma çıkan

dalgalana dalgalana gelmekteyim

ömrüm şehirden kaçmış

ağaç gövdesine düşmüş

şarkılar mutlu ol dedi

göğsün yeni hükümet şeklimdir

ve orada gülümseyeceğim

ve öğreneceğim özgürlüğümü

sanki ben hiç yenilmeyeceğim

sanki ben kutsandım

sanki ben en su

sanki ben en Nil

nehirlerin karşı devrimciliği gibi

bir kadının leylaklı isyanı gibi

yürekli acıların sıkıca hayatı kavraması gibi

susadım

sustum

bütün umarsız karanlıklar adına

bir parça yaşamak adına yazdım bu şiiri..