İsteme Benden Sineyi Sin

buruk bir tebessüm

ağlak bulutlar

gülmeyi unutan güneş

ve hiç açmayan bahar

şen seslerini unuttuğum çocukluk

yazgımı yazan kalem

düşlerimi çizen meczup

duvar diplerinde hislenir

mürted bakışlı cani

muhacir olduğum günden beri

mülteci diyorlar ya;

hicret edebildiğim tek diyardır şiirler

okurum vasfını vasıfsız bir edayla

sağdığım günden beri

bulutlardan gözyaşı

al bu yavan bir ezgi

dilimi buran riya

içimsiz sözler

kurak iklimlerde kaldı aşk

yara bere içinde kitabım

kalemim katibim

kara bulutlardan efkâr isteme

matem karası

sevda yarası çeker

vuslat yoksunu

el firak ağlar

ya sabır çeker

tespih edemediğim

parmaklarımda telaş

kesik kesik türküler kanar

hangi iklime göçsem

yine firak yine firkât

isteme benden sineyi sin

nafile

zaten

türab içinde(y)im