İstiklal (marşım) İstikbalimdir
Türk elidir
Derler ki orada kopmaz kıyamet
İhanet edenin yoktur ayan'da yeri
Varsa da, devletin bir asası var
O asa ki, binlerce yıla hükmetmiş çelikten bir azamet
Türk elidir
Sığınanın yeri ve de yurdu
Alır Türk dediğin canından sayar
Başköşeye buyur eder
Emanetini, korur, gözetir
Öyle bir sahiplenir ki yüreğiyle
O yürek
Sanki düşmana karşı gelen bir ordudur, ordu
Türk elidir
Buralarda yayılır koyun, kuzuya meler
Akan ırmağından, suyundan her insan evladı su içer
Buralarda Yunus'un, Pir Sultan'ın türküsü söylenir
Mevlana'nın, Hacı Bektaşi Veli'nin
Ve Mustafa'nın, Kemal'in
Huyuyla beslenilir
Türk elidir
Dervişler eli
Dede Korkut ?un Boğaç Hanı
Kanımızda dolaşır
Köroğlu'nun Bolu beyine eylediği
Ferman alnımızda yazılıdır
Asena'dan beridir ki kükremişiz
Mustafa Kemal'le silkinip
Yedi cihana yumruk sallamışız
Mete Hanın tarihi oradadır okuyana
Bilge Kağan'ın yazıtıyla
Okumuşuz, öğrenmişiz
Kâh Selçuklu
Kâh Karamanoğlu
Kâh Osmanlı
Ya vesselam Kayı Boyudur
Bu toprağı toprak belleyen
Deniz'de, Uğur'da
Kara Fatma, Nene Hatun'da
Bey'de, hanım'da
İşte bu yüce geçmişin
Soyu, sopudur
Senin neyin var
Bir alacak nefesinden başka?
Sen ne ile çıkacaksın âlemin karşısına
Bolca tarihe nam salmış
İhanetin, hainliğinden başka?
Türkeli
Diyarı Anadolu da
Kavimlerin yurdu
Türkeli
Zalimlerin karşısında
Mehmetlerin isim verdiği bir ordu
Türkeli
Kendine yeter artar da
Türk dediğin kendini bilir
Dostunu,
Düşmanını tartar da
Be hey gafil
Sen neredesin
Şu içtiğin su,
Şu aldığın nefes
Bu havadan değil mi?
Be hey gafil
Sen başka döllere meyil edersin de
Ana rahmine,
Anadolu dan düşmedin mi?
Be hey gafil
Bu dağlara orman diye koşmak varken
Saklanıp, saklanıp da,
Kalleşçe ortaya çıkmakta neyin nesi?
Bu sendeki akıl, kimin aklı?
Hangi derenin suyunu içtin
Midende zehir geziyor
Hangi havayı solarsın da
Nefesin şer kokuyor böylesi
Bu sendeki beyin?
Bu sendeki, neyin nefsi?
Ve orada kazdığın siper
O canım cadde, sokaklarda kestiğin yol
O kaypakça hallerin
Al bayrağıma hakaretin!
Kalleş dediğimi önder sayarsın
Bir insanı alır kör zihninde put yaparsın
Ve benim istiklalime
Bir de yuh çekersin!
Soracağım seni oraya doldurup ta
Yuh çektirene
Soracağım bir bir
Şanlı tarihimi yok sayana
Velhasıl
İsteyene Paris orada ve de London
Yetmedi daha da Vaşington
Fakat Siirt benim, Diyarbakır, Van
Ağrı, Batman, Urfa, Tunceli benim
Nedir derdin, nedir alâmetifarikan?
Otur şöyle
Doğru konuş, söylen hele doğruca
Eğer eğrilirse dilin
Biber sürerim bak, ağzına bolca
Taş yerinde ağır
Yakışmaz çoluğun, çocuğun eline
Adamsan çıkarsın karşıma
Keleşin, mayınınla
Kalleş olsan ne yazar
Onca kalleşin pisliğini temizlemişim
Yumruğumla
Bizde taş topraktır
Sopayı erkek adam yer
Vatan toprağından bir santim isteyeni
Toprakta kabul etmez, insanda
Ve dahi kabul etmez hiçbir mezar
Çok olursan keserim tırnağımdan
Seni tırnağımın parçası
Çok gelirsen sümkürürüm burnumdan
Allahın sümüklüsü
Adam ol, akıllı ol
İnsan ol
Bu vatanın al bayrağına saygılı ol
Yoksa haline üzülürüm
Yedi cihan gelip diz çökmüş önüme
Dün dündür, bugün bugündür
Ve yarın, yarındır diyene
Diyeceğim o ki
Dün nasılsa, bugünde, yarın da
Ya istiklal,
Ya ölüm!