İtimaten

İtimaten

Sondan bir önce;

Siyahına itimaten

gülerdi gözleri gecenin

Ama sendelerdi kirpikleri

her günün

Hasbihali susmuştu dünlerin

Geçiştirilirdi günler yarınlara

beyaz bir matem ile

Sonra;

Bizi de bağladılar asumana

Elimizde İshak'ın bir flütü

oturuyoruz kaldırımlarına zamanın.

Tarafsızlığını çoktan seçmiş aşk,

Puslu perdeleri çekmiş ardına kadar

Ölümüne itimaten sevdanın.

Her yerimize dokundu o karanlık.

Uzandı boşluğuna ufkun.

Yalnız bir çam

ve üstünde puhusu kuşların;

Pençelerinde bin niyaz ile

afife bir zaman

dolaştı rüzgarla.

Ve sen

Sokakların dipsiz izleğindesin

zamanın sürüntüsünde

Kalan derin bir çizik

Katillerinin kırmızı eldivenleri

tüm kırmızı kiremitleri

şimdi bu şehrin.

Ölüm kurusuna itimaten daldım

uyuklayan mehveş kelimelere...

Sonradan sonra bir sabah;

Ağıtları susmuş bir aşkla uyanmak

Boylu boyunca istemsiz, gerinmeler

Meleklerinin

beyaz kanatlarında değil miydi

bu sabahlar?

Arz ediliyor sanki

Güneşe itimaten arsız sevilişlerin.

Seher yıldızı:

İçimde,

içimden önce uyanan

O derin sızı

yine mi sensin,

Peki neyime güvenerek?

Tcpassenger_ierdoğan

23.10.2026/Ankara