İz Bırakanlardan Alaeddin Dündar

Kış olur dağların beyaz kar idi

Kucağında ne yiğitler var idi

Az konuşup öz konuşan er idi

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Beyşehir’e gider orta okula

Devam eder biraz vermeden yola

Sonu gelmez tekrar veriyor mola

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Terzilikten yana tercihi onun

Çalar kapısını terzi Osmanın

Aşığı olur makasın mezuranın

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Usta olur döner artık köyüne

Bir iş yeri açar başlar işine

Düşmez hiç elinden mezura iğne

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Hizmet verir asker olana kadar

Diker nice şalvar ve pantolonlar

Hizmetiyle köylümüz gurur duyar

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Alıyor evine bir boy aynası

Kardeşleriyledir ilk provası

Bu arada çıkar asker kurası

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Asker dönüşü bırakır mesleği

Tercih ediyor ona bekçiliği

Mesken bilir Meram Feridiye’yi

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Motora binmek onun sevdasıydı

Sevdiği BMV ve Javasıydı

Galatasaray sanki davasıydı

Unutulmaz Alaeddin yiğitler

Bir sırt ağrısıyla yollara düşer

Nasıl vardı bilmem kendinden geçer

Ne yapsa doktorlar kalıyor naçar

Unutulmaz Alaeddin yiğitler