İz Bırakanlardan Kör Mustafa / Dündar

Hey gidi koca dünya yedin yedin doymadın

Ne çınarlar var idi götürdün hiç koymadın

Kaç kişi oldu bilmem oturup da saymadım

Köyün neşeli yüzü Bakkal Mustafa dayı

Yüreğinde tasa yok çok şakacı biriydi

Gördüğü her insana durur selam verirdi

Bulunduğu meclisi gülmekten öldürürdü

Köyün neşeli yüzü Bakkal Mustafa dayı

Köyümde ilk olarak işletti o bakkalı

Doldurdu bakkalına birçok çeşitten malı

Mal almaya giderdi Beyşehir’e her salı

Köyün neşeli yüzü Bakkal Mustafa dayı

Bakkallık yaptı durdu uzun yıllar köyümde

Misafiri severdi boş kalmazdı evinde

Tebessümü her zaman eksilmezdi yüzünde

Köyün neşeli yüzü Bakkal Mustafa dayı

İçinde kötülük yok komşu işi görürdü

Darda olan komşuya veresiye dururdu

Bakkalına gelene bazen üzüm verirdi

Köyün neşeli yüzü Bakkal Mustafa dayı

Taziye için çıkar varır Seydişehir’e

Namaz kılayım diye gitmek ister camiye

Gelir bir kalp krizi yakalanır ecele

Köyün neşeli yüzü Bakkal Mustafa dayı