Izdırap

Seni Allah’a havale ettim

Ne halin varsa görecektin

Adaleti varsa dünyanın sende çekecektin

Adil bir ıstırabı diledim bencilce

Birazcık üzülsün, burnu sürtsün

Yo asla ! canı yanmasın !

Beni bilse yeter dedim..

Öyle amansız öyle emin öyle vakur diledim.

Ne halin varsa görecektin...

Öyle ürkek , öyle ezik öyle rezilce diledim

ürkerek diledim, ümitle dedim...

canı yanmasın beni bilse yeter, beni bulsa tamam.

Başına bir felaket gelecekti, sustum

Nefretine gücüm yok, canın yanacaktı

korktum...

Alnımda bir soğuk rüzgar, dilim dişimde bir kaşıntı

kabuk bağlayan yerlerinden ellerimin

duvarlardan kazıyorum siluetini

ne seni sevdiğimi, ne talihsiz sövdüğümü...

canım yanıyordu bilmiyordun

Ne halin varsa görecektin

Gördün mü?

Bilmiyorum...

Kıymetim anlayacaktın hani

Hiç güzel andın mı daha sonra ?

Bilmiyorum

Ne saadetini duydum ne felaketini

Ne cismin kaldı ne hülyan

Seni Allah’a havale ettim ya hani

Meğer o günle başlamış itikadım

Soluksuz söverek

Akşama erdirdiğim hatıralarından

Günahlarını yükleniyorum

Her sabaha dua ile yutkunuyorum

Seni, sen olmakla birlikte bana rağmen

Belki yeniden daha bir yürekten

Bahşedebilirdi her an

Dualarda ram olduğum Rahman

Mü’min bir uykuya dalıyorum da

Başka bir yerde, başka bir yüze tebessümünle irkiliyorum

Ne saadetin ne felaketin biliyorum, kahroluyorum...

Kendimi Rahman’ a havale ediyorum

Adaleti varsa dünyanın deliksiz uyuyacağım

Duvarsız uyanacağım bir gün ...

S(y)N