İzmir' in Güzeli
Gönlümün aşka dair son umudu
Satır satır sana yazıldı bu şiir
/İzmir'in güzeli Burcu.../
Bembeyaz kâğıda döküyorum
Ruhumu işgal eden duyguları
Nakış nakış işliyorum
Yazdığım her kelimeye gözyaşlarımı
Son demi hüzün mevsiminin
Gök(yüzün)den süzülüyor rahmet damlaları
Şehir kucaklıyor yağmuru
Gecenin yetimiyim sokaklarda
/Aşkın ile her dem giryanım Burcu.../
Göz sahillerime vuran dalgalarınla
Islanır yüzüm sonbahar akşamları
Ne çok isterdim sol yerimdeki karanlığa inat
Senin gözlerinde aydınlanmayı
Kimsesiz izbelerin her yeri
Ayrı bir ölüm boşluğu
Uzat elini tutayım
/Bitir firakımı Burcu.../
Artık tamamla yarım kalmış yanımı
Sıcağınla erit günahkâr yalnızlığımı
Gel su yürüsün dallarıma
Bakışların yeşertsin kurumuş toprağımı
Kasvet yüklü yüreğim
Varlığınla bulurken huzuru
Mahrum kılma kendinden
/Canıma can ol Burcu.../
Elimde açılmamış bir şemsiye
Sevdama şahit şehrin kaldırımları
Haykırmak geçiyor içimden
Dudaklarıma mühürlediğim adını
Bir gün Rabbim nasip ederse
Tutup sıcacık ellerini
Yürüyeceğiz beraber kordon boyu
Sonra susturup bütün İzmir' i
Dökülecek dudaklarımdan iki kelime
/Seni seviyorum Burcu.../