İzmir ' in Koynunda Şiirdi Gece

(antoloji ’ nin izmir toplantısı anısına..)

I

sabırsızdık ondan belki

cuma gecesinden düştük yola

metin. şeref, nazire, inci

her kilometre bir türkü

sazlı sözlü

her metre sohbet

ve dostlara gitmenin bilinci

bir iki satır uyku

sonra inciraltı

soluklandık biraz

içilecekti elbet

mavi bir şehri seyrederken

(sonra silinecekti defterimden)

yazıvermiştim denizin üstüne

“ bir adam

günün ilk ışıklarını süzüyordu

kahvenin telvesinden

geldiği uzun yoldan ve gecenin güftesinden

artakalmış notaları süpürüyordu kirpiklerinden

mavi bir şehri seyrediyordu

karşı kıyıdan

ürküyordu kendi sesinden

yüreğinde bin özlem

oradaydı

........................

........................ “

(bir şiir olabilirdi bu dizeler yırtılmasaydı)

II

sonra “ tiamo “

ayten, fadıl, ahmet ve şiirbaba

içilecekti elbet..

sardıkça yürekleri salkım söğüt muhabbet

küçük bir kız özlemini anlatacaktı şiirbaba’sına

bir hüzün örtülecekti masaya

gene içilecekti elbet

bin defa yosun kokacaktı hüzün

canı batmak istemeyecekti güneşin

gece gerekmeseydi bize

III

sonra “efendim “

candan bir hoşgeldini giyinmiş mehmet ‘ le kızı

ve pelin (yüreğiydi gecenin ve yıldızı)

dost alagül, dünya şirini can aylin

ankara ‘nın öbür yarısı; reşide, lavin

m.kemal, hayati derler bir yavuz er

siyahlar içinde apak e/mine

acı bahçesinden arta kalan

birkaç gülücüğü

dostlarına cömertçe harcayan tiara

(sessizce kendi içine akan niagara)

nazım ‘ ın şiirini çaldığı mutlu çocuk :)))

imparator, rahim, halil, ahrazi, alper

bloody uysal, adamım, serserim

gurbetten geceye köprü kuran

elleri öpülesi şükran hocam

gözleri güneydoğu sürmeli

gözleri dostluğun kutsal evi, anzeli

(kaç bin yürektir ki bu kadın?

gözlerinde bir iç çekişiydi akşam..)

@->->--

ve samyotisa

ve türküler

dudağındaki küçük bir bende

korkularını saklayan kadın

ve hepimizden çok olan gürültü

içilecekti elbet...

IV

şehir değildi izmir o akşam, büyüydü

şairdi şiirdi

tek ağızdan söylenen koca bir türkü

bir yarin elleri kadar sıcak

ana kucağıyla birdi

mutluyduk biz

ve mutluydu alsancak

içilecekti elbet

V

sonra rafhet..

özgen and andy

(haberiniz var mı? bir gecede şair yaptık ingilizi..)

apartman ekili tarlaları seyrettik

rafhet ‘in evinden

kuş bakışı körfezi

yörük çadırı kadardı yüreği

candı insandı

çocuklarımız kadar yakındı çocukları

anadolu ‘yduk

diz kırıp oturduğumuz

yer sofralarında..

sevgi doluyduk.

VI

ne kadar kal dese de yüreklerimiz

sonuydu bir masalın

mutluyduk ve yorgunduk

yolcuyduk

özel not: o geceyi birlikte paylaştığımız bütün dostlarımın, kalbimde bir parseli var..

tanışamadığım ya da adını anımsıyamadığım bütün dostların..

bu şiirde adları yok diye, kendilerini yüreğimde de yok saymasınlar..

lütfen..