Iznim Yok

kuşluktan korkan yarasaya döndü hayatım

şimdiye kadar sahip olduğum yaraların hiç birini unutmadım

ama bukez başka en acı yerimden en zayıf yanımdan aldım

öyle derin ki

öyle acı veriyor ki

biliyorum halen kanıyor

hep tuzla bastırmıştım kapatmıştım olayları

acı oluyordu ama çabuk kapanıyorlardı

nedense bukez yapamıyorum

bir türlü elim gitmiyor çekiniyorum

bunu affedememiştim

belliydi...........

sindirememiştim

kanamasna izin veriyorum

yüreğimi parça parça bölmesine

beni bu denli hırpalamasına

kabuleneceğim elbet

bir gün bunuda yutacağım

tuz basıp gecmesini bekleyeceğim

ve bir daha hiç kimsenin bukadar derin yara açmasına

beni bu denli yormasına

üzmesine

asla ve asla

izin vermeyeceğim

insan en sevdiğinden bu kadar büyük yara alabiliyormuş

fırtınaları sevdikleri koparabiliyormuş

boğulmak onların elinden oluyormuş

yoruldum bitkinim

hiç kimseye:

bukadar bana yaklaşmasına

izmim yok.........