Kader

Garip şiirimin,

Heceleri,

Mıh ile yazıldı gönlüme,

Dayanmaz oldu,

Güçlü sandığım benliğim,

Bitti kar beyaz günler,

Şimdi bir bir tükendiler,

Dilde name kalmadı,

Özde söz,

Gözde yaşım tükendi,

Kader örmüş çelikten ağı,

Dirayetli sandığım insanlık bağı,

Eski bir balık ağı gibi,

Çözülüp gitti,

Nasıl olsa son da var hayatta,

Ama asla,

Ümitsizlik olmamalı,

Her acının sonunda,

Bir çok hadise mevcut hayatda,

Dertleri unuturcasına,

İçmeli arkadaş,

Gömmeli her şeyi gönül mezarlığına.