Kaderim

her gün çile her gün azab günüm

ötmez oldu bağımda dertli bülbülüm

dedim bende bir gün olur gülerim

gülmek değil ağlamakmış kaderim

bir güzele deli divane oldum

o beni yarı yollarda koydu

yaşamak sanki zehir oldu

sevmek değil yanmakmış kaderim

o kendine oyuncak arıyormuş

beni sevgili değil dost sayıyormuş

benimle yıllarca oynuyormuş

aşk değil çileymiş " kaderim "

develi köyü

pamukkale

denizli