Kadersiz

Garibin bu hayatta, yükü hep ağır olur

Yürüdüğü yol ise, çıkmaz sokak ve çamur

Nereye elini atsa susuz kalır

Kadere isyan etse ne olur

Vurulmuş bir kere alnına kadersiz diye...

Hayat gülmedi belkide yüzüne

Ömrü yetmeyecek gülmeye

kahredecek yazılmış kaderine

Yinede şükredecek bu haline

Kazılmış bir kere mezarı kadersiz diye...

Ağlayacak her gün yaşadığına

Dermanı kesilecek, yürüdüğü bu yolda

Kırılacak ümitleri her adımda

Fırtınalar kopacak gözyaşlarında

Hayatı yazılmış bir kere kadersiz diye...

Kara bulutlar çöker üzerine, her seferinde

Gündüzleri hep gece olur belkide

Matem rüzgarları eser usulca öylece

Kırık dökük bir kader, elbet yazılır defterine

İnecek o an azrail, kaderin bu diye...

Anlatsa derdini dağlara sığmaz

Haykırsa derdini kimseler duymaz

Sessiz yaşar ömrünü kimseler bilmez

Bilir ki garibim kimseden hayır gelmez

El açıp dua eder hep, kaderimi kötü yazma diye...