Kadın

gidenlere yanarken geleceğin düşünde kalmasın kadınlar...

yangın yerinde birikmiş hoyrat anılar küllerin yutamadığı taze dumanları soluyor

ciğerimin delikli kuruş tedavülü ataerkil sahnesinin figüranı değil artık

dur gitme.! demenin osmanlıcası sekizi vuran martlarda iki büklüm donuyor

vuslatı öğrenen ellerim/yanaklardan süzülen kadının özgürlüğünü kutluyor

geç kalmış değer haykırışları kadim zulmün solgun çiçeklerini bir bir toplamakta

eril sözler mor sümbüllere asılıp utanç anıtı olacak şehir meydanında...