Kadın

Hepsi birer birer ayrı ayrı efsanedir

Okumasını bilene başlı başına

Bir dostluk hikâyesidir

Arandığı an da en iyi arkadaş

Sunulan yüreklerde hem eş hem de sırdaş

İstenildiğinde en güvenli sığınaktır kadın

Bazıları bir sırdır

Kendi gizeminde öylesine güzeldir

Bazıları dağlar kadar sağlam yüce mi yüce

Bazıları denizler gibi engin

Ama o ne yüceliğine bakar ne de enginliğine

Dosttur onlar dostum sevdiklerine

İsterse bir dilberin umurunu alır

Yiğitlik mertlik yalnız erkeklerde mi olur

Onların şanını onların gücünü de taşır

Dağların görkemliliği bile

Bazen kadının yanında hiç kalır

Çünkü her yiğidi her güzeli

Doğuran bir kadındır

O gürül gürül akan bir sevdadır

İsterse suya inmiş bir ceylanın

Mahzunluğuna bürünür

Ürkütülürse ele geçmez sır olur

Ne avcıya yakalanır

Ne de kurşunla vurulur

Kadın deyip geçmeyin sakın

İsterse bu dünyaya dur dedirtir

Yüreğinin kıvrımındaki aşktır

Kadını böylesine güzelleştiren

Alnında tomurcuklanan terdir

Onu böylesine yücelten

Ondaki şefkat ondaki özveridir ona ana dedirten

Ve rüzgârın getirdiği kır kokuları gibidir

Özünden sevene kadın

Kalbinin ırmağında yıkar sevdiklerini

Güneşin ayın gülümseyen sevincini verir

Yüreğinden içirir o mutluluğu

Eğer ki erkeğine düşerse kadın

İşte o zaman başlı başına

Bir ömürdür bilene

Bir ömre bedeldir dedirten kadın

Yaşarken öldüren ölürken de yaşatandır kadın