Anılar ve Kadın

Şiir mi? yoksa bir masal mı yazılan?

Yürüdü;

Denizin kıyısında yalın ayak adımlarla

İskelede; çok eski bir anıyla göz göze bakışıp durdu bir an

İç çekip/ derin derin sustu

Çok çoook eski ayrılıklardan

İçinde saklı kalan birinin elini tutarcasına

Gözlerini kısıp/ uzun uzun sonsuzluğuna baktı denizin…

Durup dururken

Birden bire kapadı gözlerini

Soğuk oluşuna aldırmadı

Denize dalıp çıktı kadın

Sahile vuran balık gibi

Hiç kimseye aldırmadan

Eski bir anının kollarına bırakırcasına

Sırılsıklam, sırtüstü serdi kendini kuma

Yarasını tuza banarcasına/ derin derin/ kokusunu çekti içine denizin

Martı çığlıklarına kulak kesip

Rüzgâra karışan dalgaların sesini dinledi sonra

Kalktı…/ eski bir acının hesabını sorarcasına

Dikildi karşısına dünyanın

Hiddetle çatıp kaşlarını/döndü yüzünü güneşe

Dalıp gitti…

Durup dururken

Birden bire kapadı gözlerini kadın

İç çekip/ derin derin sustu

Sevda şarkıları söylercesine

Eski bir plağın üzerinde dönüp durdu sabaha kadar

Dans edercesine/ eski bir anının omzuna yaslayıp başını

Rüzgârın kollarına saldı kendini

Dalıp gitti…

Durup dururken

Birden bire kapadı gözlerini kadın

İç çekip/ derin derin sustu

Kirpiklerinde yağmur ıslaklığı

Yüzünde kendine özgü; eski püskü bir tebessüm

Kitap arasında kuruttuğu bir çiçeği hatırladı birden

Dalıp gitti…

Durup dururken

Birden bire kapadı gözlerini kadın

İç çekip/ derin derin sustu

Büyük bir tutkuyla

Bir çiçeği bir sevgiliye uzatırcasına

Uzattı;

Eski bir anıya öptürdü dudaklarını

Dalıp gitti…

Nisan 2018