Kadının Adı V/ar...
( I )
Belki;
Her doğumda diri diri toprağa gömülen neslimde
Belki de;
Adak kınalarıyla kızıla boyanan ellerimde kokuyordur
Üzerimden sıyırdığım kadın kostümünün
Altındaki çıplaklıkta ölen insan yanımın faili...
/Herkes inkâr etse de;
Ağlatamayan günahların telaşında asılıdır adım.../
Hep bir adım arkaya itilmişken varlığım
Sesi duyulan bir tokadın izine saklanmış g/özyaşım,
Kapasanız da kulaklarınızı yüzyıllardır
Secdeye varamayan alnımın lekesinde kalan
Koca bir çığlık adım...
( II )
Bilmeyin
Bedenimde kalan bedduaların karanlığını;
Nasılsa kustuğum kan gölgesinde daha da güçlenir varlığım.
Güneşe nikâhlı coğrafyaların kuraklığında kavrulsa da anaçlığım
Sırtımdaki tüm sıfatların mihnetinde ağlar çocuk yanım.
Yok saysanız da,
Aslında
V/AR adım;
İnsan/ım
Adım
Kadın...
Haziran'2009 Aydın...