Kadınlar Sırıtırlar Ağlamazlar

Dağarcığıma yerleştirdiğim mutluluk fotoğrafının eksik yanı

Tamamladığımı zannettiğim ayna kırıkları

parçaladı beni

Yüzümü.

Kanadı kırık kuş

Aynalara düşmandı

Yardıma muhtaçlığımı öksüzlüğümü hatırlattı bana

Seni öyle bildim ki, yaz akşamı

Trenin akşam senfonisinde yıkanırdı yüzüm.

Bölüşülmez

Zannettim ki asla paylaşılmaz...

Şimdi gözlerime inanamıyorum

Yosma dünyanın dümeninden frenine inmiş ayaklarım

Oysa eksildiğim

Çevrildiğim

Pusulasızlığımdan

Yoksa sana karşı kayıtsız kalan sevgimin bedelimi?

Kanayan yüreğim oksit oksit

Kör ettiğin gözlerim mapus

Özgürlügüme ağladım

Ağladım.

Zaman tükenirken nedir bu saclarımda kar

Ah.. şu bedenim saran ayaz

Üşüyorum ben

Sana tapınak diye

bakmışım be..yar

Isıtmanı istediğim umutlarım.

Ölümün taziyeleri korkuluk bir yanım

Ben kendimi senin aşkına sığdıramadım

Vefasızlığın mezarı olsun

ben ölüyorum yar

Mezar taşına bir satır yazdım

Kadınlar sırıtırlar

ağlamazlar