Kafa Kağıdı / Resmiyet
resmi olsun diye her şey
kağıda döktüler ne varsa
aklım biraz erince
kafa kağıdı tutuşturdular elime
sadece resim çizmeyi bilirdim küçükken
sınırları yoktu çizgilerimin
özgürlüğü resmettim boyalı ellerimle
resmiyet nedir bilmezdim
ben göğü belgesiz,
resmiyetsiz seyrederdim
kimse ücretinden bahsetmezdi mavinin
bir bedeli varmış sevmenin bile
martılarlaydı tüm sohbetim
---
bir kafa kağıdıyla başladı
delilik hikayem..madem bir deliysem
akıllılara mahsus bu kimlik de neydi?
sorgulamalar büyüdü içimde çığ gibi
aklım, bir kafa kağıdıyla resmileşti
ayrımına varamaz oldum ben de çok kere
kim akıllı kim deli , sormadım bile
bir sürü resmiyet içinde
resmi sokaklardan geçtim
elllerimde kaldı
çocuk yüreğimle çizdiğim
hatları belirsiz sevinçlerim
parmaklarımdan taşan yeşiller
kırık ve kalitesiz pastellerden akan
parlak güneşim..
ayırmadan ışık saçan
ellerimde hep biraz boya kokusu
resmiyeti olmayan anların
anlatılmaz coşkusu..
...
o güneşi parlak kılan, yüreklerimiz
resimlere yaydığımız mutluluk,
sımsıkı kalem tutan ellerimizdi..
resmiyet olmadan kaynaşırdı
ağaçlar, kuşlar
evler kocamandı,
içimizi ısıtırdı ateş tüten bacalar..
kuşların gagalarında bulurduk azmi
umudu söylerdi şarkılar en çok
gülücüklerle renklenirdi
resmiyetsiz geçitlerimiz
kordon boyu çocuk şarkıları..
bir çocuğun ellerinde titrerdi
her sabah okul zili
yerler inlerdi,
yürek gümbürtümüzden
pay vermezdik karanlığa
iyilik dolu neşemizden
...
bir kafa kağıdıyla değişti hayatımız
resmi bir havada büyüdü
her nefes alışımız
vermekten korktuk biz de
tuttuk tüm güzellikleri
bir dağ gibi içimizde
resmiyeti olan evlerde
deprem yeri yüreklerimiz
büyüdük ya nasıl olsa!!
yeterdi bize resmiyetimiz
bir de para dolu ceplerimiz
yeterdi nasıl olsa!!
"ölürken ardımızdan kalan
mahzun bir kafa kağıdı
bir de şerefimiz
suskunluğa ettiğimiz yeminlerimiz"..
konuşmadan gidecektik bu dünyadan
resmi bir havada kabul edilecekti taziyemiz
kimse ağlamayacaktı akıllı bir adamın ardından
mezar taşımıza yazılacaktı söylenmemiş sözlerimiz
son eseri olacaktı mühürlenmiş resmiyetimizin
ardımızda bıraktığımız kafa kağıdı
bir de fatiha için, vazgeçip dünyanın resmiyetinden
son defa yalvaran dillerimiz
ne olur beni affet!..
derken, tamamlanmayı bekleyen resmimiz
---
belki boya kokan ellerimiz
yetişecek o an imdadımıza
yarım kalmış resmi yeniden çizecek
geçip tüm resmiyetlerden
yeni bir dünya çizecek
sınırları olmayan özgürlükler
kardeşliğe büyüyen gözler her karede
yeniden açılacak tarih dirilip maziden
bismillah deyip, bıraktığımız yerden..
...