Kafam İstanbul

Parmağımla adını yazdım gökyüzüne 

En parlak yıldızı söndürdüm 

Onlar bile daha yakındı bana 

Isparta'nın gül bahçeleriydin sen 

Ben Hasankeyf'in enkazı

Batıdan doğuya uzardı gölgeler. 

Gözyaşımda senin yansıman.

Gittikçe uzaklaşıyorsun benden 

Gitme kal o zaman ...

Sen gelincikleri ıslatan yağmur

Ben yaprakları döken rüzgar 

Kafam yine İstanbul gibi kalabalık