Kağıttan Şehirde Yağmur

Gökyüzü ıslanmış bir mektup gibi buruştu

Mürekkep lekesi bulutlar damlıyor kaldırımlara

Şehir ütülenmemiş bir çarşaf

Her sokağı ayrı bir kırışık

Her penceresi yamalı bir yara

Yapraklarını silkeliyor kaldırımlara usulca

Bir kedi geçiyor geceyi sırtında taşır gibi

Gölgesi ayak izlerime basıyor ikimizde ıslanıyoruz

Benim kalbim eski bir radyo

Cızırtıların arasında seni arıyor hala

Her şimşek çaktığında

Hafızamın tozlu telleri titriyor

Ve senin sesin yarım kalmış bir şarkının nakaratı

Yağmur dinince anlıyorum

Bu şehirde benim gibi

Suyu içine çekiyor

Ama hiç kurumuyor