Kağıttan Şehirde Yağmur

Gökyüzü ıslanmış bir mektup gibi buruştu 

Mürekkep lekesi bulutlar damlıyor kaldırımlara 

Şehir ütülenmemiş bir çarşaf 

Her sokağı ayrı bir kırışık 

Her penceresi yamalı bir yara 

Yapraklarını silkeliyor kaldırımlara usulca 

Bir kedi geçiyor geceyi sırtında taşır gibi 

Gölgesi ayak izlerime basıyor ikimizde ıslanıyoruz 

Benim kalbim eski bir radyo 

Cızırtıların arasında seni arıyor hala 

Her şimşek çaktığında 

Hafızamın tozlu telleri titriyor 

Ve senin sesin yarım kalmış bir şarkının nakaratı 

Yağmur dinince anlıyorum 

Bu şehirde benim gibi 

Suyu içine çekiyor 

Ama hiç kurumuyor