Kahpe Yürek

Vefasız ayrılığın,

Zamansız sensizliğine akıyor saatler

Vurgun yemiş yüreğime

Dargın düşmüş bütün hayaller ...

Ve ben

Kimsesiz bir çocuk gibi

Soğuk köşelerde - Yalnızlığa -

Vuslata pervane kalmalardayım ...

Yüzüm solgun,

Gözüm kangrenle dolgun

Yüreğimin şehrinde aheste bir sessizlik

Hiçe sayılmış aşklara amadelerdeyim

Henüz yirmi-yedi yaşım

Ve öne eğildi başım

İçimin içini yaktı yakalı sızım

Ben hep dizlerim üzerine düşmelerdeyim ...

Gönlümde yanınca acının kandilleri

Lal olur yüreğimde mutluluğun dilleri

Ne tutarım bir daha o elleri,

Ne de yüreğime sararım o kahpe yürekleri

Yakıp yıkarım içimde kavrulan eylülleri ...

DeLi-oĞLan