Kahreden Gece

Kalbim vazgeç dese de olmuyor,

Senin üzerine başka gül koklanmıyor,

Sonu gelmeyeceğini bilsem de elimden birşey gelmiyor,

Gece yarısı oluyor, gözyaşlarm yine mısralarıma karışıyor,

Gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde, başın omzumda olsun istiyor,

İşte o an kokun burnumda tütüveriyor,

Ellerim titriyor, yüreğim sızlıyor,

Ankara'nın soğuk bir akşamında o içimizi ısıtan hoş sohbetimizi hatırlayıp,

Sabaha kadar yüreğime hançerler saplanıyor...