Kahve Buğusu Gözlerin
Savrulup gidiyorum yollara
elleriniz bahtımın intikamını alsın
soranlara aşk meşakkatli iştir
biz yoksak bile siz söyleyin
kaç tespih tanesi parçalandıkça
duaya açılan ellerde kendini toplar
atom ancak delirme noktasında parçalanır
ve şiir aşkın kahve buğusu gözlerinde
kaynadıkça kaynayan yüreklere yazılır
unutmak kalleşlerin işidir biz unutmayız
gece hüzünleri biriktirip
günün ilk ışıklarıyla bırakıveriyorum
sabah ezanı kuşlar ölüyor yüreğimde
sessiz sakin gömüyorum
bu yüzdendir yanması avuçlarının
ayrılık esiyor sabah rüzgarı
gök ekinler tam yeşerecekken
birileri çıkıp biçiveriyor
tarifi kolay ifadelerimi çalan hırsızı
yakalayıp da alıversem sözlerimi
hep senden yana düşüyor başım
sağına doğru yüreğimin
giderim aldırma suskun masum
malum bir sen biliyorsun bir de
bilenlerin sahibi ortadayız ayan beyan
güneşe teslim gün gibi
vakit akşama dönecek birazdan
setremizin ardına sığınma zamanı
örtünün huzura direnmek ne için
Hakkı gösterdi bana kahve buğusu gözlerin