Kahve Kıskanmalıydı Bizi

Okyanusa nazır küçük bir evin

Verandasında oturup kahve gözlerini yudumlarken

Kahve kıskanmalıydı bizi..

Yıldızlar dem vururken geceye

Dalga seslerine karışsın istiyordum, sesin

Hafif bir rüzgar

Ve dalgalanan saçların yüzümün çizgilerinde kaybolmalıydı

Herbirinin içini doldururken,

Ressamlar kıskanmalıydı bizi..

Bir hayaldi belki

Elim elini kavramalıydı, ürkek.

Kim bilir belkide gerçek olasıydı..

Çatı katı sıcaklığında teninle buluşurken tenim

Tutkuyu tarif etmeliydi bakışlarımız

Belki de birazdan olacakları.

Titrerken vücudum;

Adımlarım sana doğru, ürkek

Henüz dokunmadan

Gözlerim değmeliydi tenine hassasça

Ve sararken kollarım vücudunu

Sarmaşıklar kıskanmalıydı bizi..

Bir hayaldi belki

Kim bilir belkide gerçek olasıydı..

Aslında hayalden öteydi söylediklerim

Çocuklar kıskanmalıydı bizi..

Bağlanmalıydım;

Saçların olmalıydı ruhumu sana hapseden parmaklıklar

Zindanlar kıskanmalıydı bizi...

Seni kimse alamamalıydı benden, almamalı

Gözlerin nöbet tutmalı

Tutkumuz perçinlemeliydi bizi

Bağlanmalıydık işte..

Sıcaklığın hep benimle olmalı

Tüm bedenimi yakmalıydı

Güneş kıskanmalıydı bizi..

Hiç üşümezdim..

Nefes almalarımız yalnız kalmamalı

Birbirine karışmalıydı

Nefesim nefesin olmalıydı

Gözlerin gözlerime değerken, ürkek..

Seni sevmeliydim, seviyorum

Koşmalıydım sana, koşuyorum

Sarmalıydım seni...

Bir hayaldi belki

Kim bilir belkide gerçek olasıydı..

Aslında hayalden öteydi söylediklerim..

Filmler kıskanmalıydı bizi...