Kalabalık Bir Yalnızlık

Etrafı süzüyorum yani bu yükseklerden mi

Bilmiyorum halbuki nedir bu insan kalabalığı

Yani bir curcunadır kendi aralarında

Uzaksı köprülerden izliyorum yalnız kadın omuzlarını

Bir karşılık bekler gibi durakalmışlar öylece

Onların kokusuz geçişlerini sonra

Birşeyler hiçbirşeye gidiyor

Senin otobüsünde ihtiyar

Bir balıkçı ağ sallıyor durmadan önümde

Yani bilmiyorki o umudu

Bekliyor birileri tarafından ilk adımını umudun

Tekrarlıyor kendini her selamda

Köşe başlarını da bilmiyorum aşağı doğru uzanıp duruyorlar

Bir şehir gizli arkasında göremiyorum

Kalabalıkların şehri gizli duyamıyorum

Adımlar adımlar birbiri ardına

Gizlice seziyorum o vakti

Hani soldan görüntülü kadın tarafları var ya

O vakti

Uzun ikidni saatlerinde biryerde o

Geçmiş zaman çocukluğuyla

Sırıtıp duruyor gündüzlere kadar

Bu kalabalıkta fazla çirkin bu göz altlarım,çenelerim

Birşeyden dönmek mümkün yani haftalar önce yaşarken

Yani beklemediğin bir zamanda ölmek yanısıra

Bu tutku dolu uzun giyinenle,sabah uykuları,cok uzaktamısınız

Sen o aynalara çıkmazlığınla,tutamayışınla sigaraları biryerinden

Nerdeler şimdi o sesli tıraş sonraları,mayhoşumsu çiçek sulamalar

Takılıp düşmeler boşluklarda,nerdeler

Parmaklarını gösteriyor önce sonra da beliriyor yalınayak onlar

Bir şey gibi

O çatık kaşlıları biriktiriyorum şuramda tam basılmayan yerlerinde yüreğimin

Kadınlar var o basılmamışlıkların arasında

Elleriyle örer gibi kıymetlilerini sabah akşam bekliyorlar

Ama biri var orada senden gibi

Aynı asansörlere biniyoruz,karşılıklı yemekler,bakışmalar

Aslında biraz sen aslında herkes biraz sen gülüşleriyle

Maviyle kızılı sabah akşam tarayıp duruyor

vazgeçmiyor tepmekten bu beni

O eskimtırak bakışlarında bile

Küsüp küsüp barışmalar sonra

Beyaz giyinişlerle,çarrpık kentlerle

Gün batımlarına kadar barışmalar duyuluyor

Yani yalnızım evet hemde yalnız bir yerde

Sonuna kadar barışıp duruyorum kendimle

Balkon manzaralarında,uzun topuklularda

Birşeyler olmuyor burada ben yalnızken

Erken yaşlanmış gibi adımlarım,bu kulak arkalarım

Sönmüş bir baharın izleri var gibi,göremiyorum kalabalıklardan

Teselli diyorum bu güündüzleri teselli

Yalnız yaptıkları şey o dur bir teselli

Yaptık birşeyleri ama

Eksikti bir yerleri,eksikti bir yaşamak

Bir yandan da sarmalıyor mutsuzluk

O hep insan tarafımızda

Yani göçmüyor başka evlerin bahçelerine

Kalaklıyorlar bir yanık izi gibi geceleri berliginleşen

Bensu uzaktayım bunlardan evet

Bir ölüm haberi bekler gibi

Bir kadını en ayrıntısına kadar inceliyorum

Pürüzsüz oluyor sarışınlıkları,esmerlikleri,ince dudakları

Soruyorum kendime sen misin o

Kemiklerine kadar uzanan örgülü saçıyla senmisin

Yani bilsen bile orda olduğumu

Böyle imkansız olasada çıkarmısın karşıma

Uzakta olsa biraz çıkarmısın karşıma