Kalabalıktan Uzak

gidiyorum ağlayıp ta

sana yağmuru kalsın

gözyaşlarından ıslanmış

karanlığında bir şehir

kalabalıktan uzak

dağları kuytusuna

kara çalıdan tuzak

balaban uykusuna

gidiyorum dağlayıp ta

hüzünlerde konaklasın

kör düşlerde uyanasın

yorgunluğunda bir şehir

bir başınasın yalnız

tarladan kalan anız

nerde uğradıysanız

çağlayan coşkusuna

gidiyorum kuşlukta

iniş aşağı yokuşlukta

alındığım boşlukta

dindireninde bir şehir

yetim mi kaldı şimdi

gözyaşındaki kimdi

yüreğimde ki imdi

salındım duygusuna

260910ankara Gülce-Buluşma