Kalakaldım Ortada

ne zamandır düşünür

çözülürdü birdenbire

bölerdi aklımı

bir yanında alaz

bir yanında dalaz

tozu dumana katarak

gizemin üstüneydi

andığın zaman öncesi

andığın zaman sonrasına

kıl denli farkla

dolardı benliğimde

boşalırken düşlerde

ne yağmur dinlerdin

ne kızıl çamura aldırır

kınalanırken üst başın

güneş açmaya ne var

kaçacakken ayazın

gelirdi baştan

gözlerimde kaldı

şafağın kızarıklığı

doyamadan uykuma

serdin tüm yıldızları

büyüdüğümü sanırken

dilimi yuttum, dilim sulanırken

suskunluğuna say

fırtına öncesi sessizliği

dolar taşardı

kuytulukları yaprağa

ne elini aldım eline

ne de yol boyu yürüdük

duyumsadım sıcaklığını

gecede buğulanırken

soluğumu hohlamadan

ne curayı alabildim

ne kalemimi

kalakaldım ortada

doğum günümü kutlayan dostlara saygıyla

220914denizli