Kalanımın Tanrısı

........................(yüreğinde bütün renkleri taşıyan ’ su damlası ’ na)

sen

adı ben olan ülkemde geceyken

çok uzak bir başka ülkede

güneşi doğuran aydınlık yanım

toprağıma düşen su damlası

yeni tohum

gözlerine sessizce sığındığım

kalanımın tanrısı..

simit kokulu sabahlarda / göz yaşı susam

okyanuslar esen sarı saçlarında

- dingin bir buğday tarlası gibi -

gözlerinde – bir soluk - yeşil bir uyku uyusam

sen..

sevgi denizinde duygusal ada

ben..

“ keşke “leri taşıyan adam / dudaklarında

dokunamadığım

kıyılara vurmasına kıyamadığım

bir ucunda

sen varsın diye öptüğüm deniz

gözlerin gözlerime indiğinde

şiir dininde yalnız sana tapınsam..

ne kadar uzaktasın ve o kadar yakın

en firar edilmez yerimden vurdun beni

beni bir başka iklime ve ikileme taşıdın

farkında mısın

bir su damlası gibi

gözlerimden kayıp da

– hayatimdan çıkıp da - gitme sakın

yazma adımı sileceğin bir günceye

aşkı bilmemektir yenik düşmek geceye..