Kalbimdeki Sensizlik

‘’’Gittin!

Yokluğunu yüreğime emanet ederek’’’

Bakışlarıma asıp sensizliği,

Ayrılığa ağlattın beni

Senden sonra,

Dindiremedim gözlerimde akan gidişini

Söndüremedim kalbimde yanan yerini...

Hayalin ile bir avunduysam,

Hasretin ile bin yıkıldım yokluğunda...

Gelmiyor gecelerime ay,

Doğmuyor sabahlarıma güneş

Öyle yarım kaldım ki sensiz,

Geçmiyor günler sevdiğim

Yaşanmıyor sensiz...

Müebbet olmasaydı kalbimde ki sensizlik

Resmine bakıp bakıp yanar mıydım

Kavrulur muydum yokluğuna

Ve,

Duvarlara yumruk vura vura ağlar mıydım

Kahrolur muydum bu cezaya...

Gittin,

Dilimde adın

Kalbimde yaran kaldı...

Gecelerim uykusuz, günlerim huzursuz

Sensiz yaşamak ise, baştan aşağı anlamsız...

Tutsaydın ellerimden,

Düşmezdim yokluğuna

Sarsaydın kalbimi

Ölmezdim sensizliğe...

-Hayallerim

-Umutlarım

-Ve ben

Biz seni sevdik de öldük.

DeLi-oĞLan