Kalbimin Can Kırıkları

Seni gördükten sonra gözlerim

Âmâ oldu herşeye

Etraftaki uğultu

Sessizleşti kulaklarımda

Dünyada ki bütün renkler

Yokluğunla siyaha boyandı

Lügattaki kelimeler

Kifayetsiz kaldı

Sana olan

Kırgınlığımı ve kızgınlığımı

Anlatmaya

Uvuzlarımı

Buzdan ateşler sardı

Ne sıcak ne soğuk

Verdigi acı tarifsiz

Annesinden koparılan

Bir çocuk gibi

Başımın üstünde

Kaskatı duran bulutlar

Kusmak üzere

Sevdaya, aşka

Yenilmişligini

Yazılan her şiirde

Yapılan satır eksikliği gibi

Kurudu umut dalları

Bu bahara

Sürekli yükselen

Deniz gibi

Bende ki yalnızlık

Çırılçıplak, acımasız

Ve lâl gibi sessiz

Yıllarca rafta duran

Bir kitap gibi şimdi

Kalbim

Tozlu ve kirli

Kalbimin can kırıkları