Kalbin Feryadı

Kalbimi aldım karşıma pek bir hüzünlüydü başladı anlatmaya

Ben sızlıyorum her gece içime bir parça hasret kokusu düşünce

Atışlarım yavaşlıyor...damarlarım sıkışıyor...

Sen onu içime kazıdığından beri

Sen onu bana nefes yaptığından beri...

Kızmıyorsun dimi bana senden habersiz hızlanıyor atışlarım bazen

Rüyalarımda ona koşuyorum o yüzdendir.

Kapımı kilitledim ondan sonra başka yürek sokmuyorum içeri

Dışarıda atamıyorum onu içerde beni kemiriyor

Üstadım unut artık cidden çok acıyorum..acıtıyorum...

Versene yârini unutma emrini o an yakayım onu içerde

Sen onu hatırladıkça hasret yangınları tutuşuyor içimde

Ona yandıkça sana acıyorum...

Nedendir bize bu eziyet..

Ölüm saat uygulamasına geçtim artık

Geriye doğru atıyorum hep ona doğru...

Sessizliğin alfabesini öğrettim acılarıma

Onlar sessiz terimlerle ağlıyorlar

Sırf içerde yatırdığın o kadın uyanmasın diye..kalp sustu....

Canımı elinde tutanım, madem çok biliyorsun dursana

Onun için atmak istemiyorsan benim içinde atma..

Öldür beni onunla beraber içinde...neden sitem ekiyorsun yüzüme...

Sevdim işte...senin içine sakladım...ne yapsaydım nefesimde mi saklasaydım..

Her nefes alıştan sonra..verişte onu kaybetme korkusunu mu yaşasaydım...

Affet işte...içimize bir acı bıraktım..beraber büyütelim onu..affet kalbim..