Kalbinde Ölmeye Geldim
Bu şiir, 30.06.2010 tarihinde günün şiiri seçilmiştir.
Hâlâ mı
karlı dağ fırtınası misali yüzüne bir tokat gibi inmedim
hâlâ mı
bir yıldırım gibi kalbinin çatalına mavi mavi vuramadım
hâlâ mı...
kıyılarındaki çivilerini saklıyorsun / bir türlü sökemedin
infazına yürüyen tutsaklar gibisin /nafile çözülemedin
sen karanlık köşelerdesin...
işkencelerde
öfkeli mahkemelerinle davalarında derinlerdesin
ve
gözyaşı çukuruna gömülmüş,hercai seslerdesin
ey ! gece bakışlım
rüzgâr mı yağmur mu aldırma
yüreğinden öteye var
başını çevir ,lalezarı soldurma
hava simsiyahmış,feryâd-ı figân etme
bu fettan gecelerin uykusunu kaçırma
çelik prangalarını ırmaklara at
telâfisi imkansız bir yoldayım
semânın endamını farkedebiliyor musun
dalga dalga kanat seslerini duyabiliyor musun
en müstesna renkleriyle gökkuşağındalar
ufukların beyhudeleri sana doğru süzülüyor
hissedebiliyor musun
düşlerin şahlansın,ölülerin sessizliğinden kurtul
kızaran gök bulutuna sıkmam için
kaç mermi gerek ...söyle
güvercinler havalansın
ve
kendine gel gece bakışlım !
en leylâk kokumla darbene geldim
dinle ki;
bin tepe de aşsam
bin ihtişamla ,ılgıt ılgıt çoğalıyorsun bende
acılarınla boğulmaya geldim
ölmeden önce
sessiz sessiz kalbinde ölmeye geldim