Kaldın Mı Yar

Unutma yar

Sözlerin geldiği değil

Gittiği yerdir önemli olan...

Bir ağustos sabahı başlamıştık

Mavi düşler kurmaya...

Oysa şimdilerde ucu yanmış mektupları

Ateşe veriyorum

Ne yüreğim ne de ellerim,

Gözlerim yanıyor yar

Gözlerim yanıyor...

Neden diye sormayacak kadar

Gittin benden biliyorum...

Sonbahar ateşiyle kavruluyor

Sarı bir yaprak misali ömrüm

Tükenmiş bir mavi düş alevinde...

Söyle ey yar

Sen ağladın mı hiç kar tanesi misali bembeyaz

Düştün mü hiç yalnızlık uçurumundan,

Yar/sız yaşamaya mahkum bi çare

Takılıp kaldın mı düşerken bir kırık umut dalına

Pamuk ipliğiyle asılı umutsuzca

Kaldın mı yar?

Kaldın mı?